Jak zwykle dawno mnie nie było, ale ostatnio stwierdziłam, że czas powrócić ze świata pieluch* do świata żywych.

Oczywiście świat pieluch nadal będzie najważniejszym elementem dnia codziennego, ale na szczęście ten świat lubi nowe otoczenie, nowych ludzi i potrafi skupiać na siebie uwagę innych, oraz budzić pozytywne emocje – urodzony networkowiec.

Kilka dni temu odebrałam wiadomość od Kamila Cebulskiego o kolejnej edycji Myśleć jak Milionerzy.

Doskonała okazja, żeby poznać nowych ludzi i odświeżyć stare kontakty, bo się chyba lekko zakurzyły.

Impreza będzie dwu dniowa
10-11 września 2011 od 10:00 do 16:00
Warszawa, ul. Świeradowska 43 (Uczelnia Łazarskiego).

* świat pieluch skończył już 13 miesięcy i ma na imię Magdalenka.

Co mnie w tym roku 2010 spotkało?

W sumie niby żadnych rewolucji nie było… nie zmieniałam mieszkania [nadal mieszkam w Warszawie], nie chodzę [chwilowo] na żadne nowe spotkania, nie zajmuje się zarabianiem kasy [ani MLMami - a tu przydałoby się poświęcić troszkę uwagi (FM Group)]

A jednocześnie zmieniło się wszystko:

1. zmieniłam stan cywilny – od 10 kwietnia jestem szczęśliwą żoną Adama [też fajna data - cały kraj będzie pamiętał (katastrofa smoleńska) która to rocznica]

2. urodziłam dziecko – i teraz mamy śliczną już prawie półroczną córeczkę… która jeszcze w starym roku [dzisiaj] postanowiła pokazać, że potrafi się przekręcać – kilka dni temu przekręciła się z brzuszka na plecki, a dziś z pleców na brzuszek

To są 2 podstawowe wydarzenia które zmieniły moje życie :D

I to nowe życie bardzo mi się podoba – szczególnie drugie wydarzenie z wymienionych… podsumowując – ten rok zaliczam do udanych.

Teraz tylko jeszcze muszę zająć się MLMem – FM Group – bo linia z Białegostoku ładnie wybiła mnie na 9-12% poziom efektywności – czasem coś z tego mam – jak brat zrobi zamówienie – dostanę za nie punkty [przeliczane na pieniądze]… tylko teraz muszę rozwinąć inne gałęzie i będzie super

Ale dowiedziałam się, ze Bartek – mój sponsor – przeprowadził się do Warszawy – zaczął studia po maturze, to będzie mógł mi pomóc

Ale z tej okazji życzę wszystkim wszystkiego najlepszego:

zdrowia [przede wszystkim],
szczęścia [zawsze się przyda - chociaż częściej trzeba mu lekko dopomóc],
miłości [szeroko pojętej - nie tylko brania, ale też dawania - a im więcej będziesz dawać tym więcej dostaniesz]

Bez tych trzech rzeczy [wg mnie najistotniejszych] pieniądze są niewiele warte… w tej gonitwie za pieniądzem, życzę żeby nie zapomnieć, że to tylko papierek… środek do osiągnięcia innych celów, a nie cel sam w sobie

Po drodze przeszłam na pełny etat w firmie e-Brokers – więc w ZUSie zostały mi tylko składki zdrowotne do płacenia .

Ale co się dziś nabiegałam to moje – najpierw po domu żeby odnaleźć wszystkie papierki… zaświadczenia o nadaniu numeru REGON nie udał m isięznaleźć – już mielismy jechać do Sieradza – ale stwierdziliśmy [z Adamem] że nie ma czasu i staramy się załatwić sprawę bez tego papierka – pieczątka też została w Warszawie [ok, jak będą wymagać to się gdzieś wyrobi na szybko - dodatkowy wydatek, ale zawsze się przyda dodatkowa pieczątka].

Urząd Skarbowy… chcę złożyć ładnie wydrukowany [wcześniej wypełniony] NIP-1, a pani pyta po co chcę to składać… dowiedziałam się że jest pięknie nazywający się projekt o nazwie ‘jedno okienko’ i teoretycznie wszystko powinnam załatwić w Urzędzie Miasta, ale wpis był sprzed tej nowelizacji to muszę się przejść do Urzędu Miasta, żeby dowiedzieć się co muszę zrobić…
generalnie dowiadywanie się wszystkiego i tłumaczenie sytuacji zajęło z 20 minut i skończyło się spacerkiem do Urzędu Miasta…

W Urzędzie nie było akurat Pani, która zajmuje się wpisami do ewidencji… gdzieś na chwilę wyszła i mamy pczekać. 
OK. Wypełniliśmy to co wiedzieliśmy przy okazji VAT-R (170PLN na to straciłam ) informacje o sposobu opodatkowania  i rozliczeń.
W międzyczasie przyszła Pani i nie była chetna do zmiany daty rozpoczęcia działalności we wpisie, zadzwoniła do US dowiedziała się że nie będą robić problemów, tylko nie wiedzili jak to potraktować i wysłali ‘na wszelki wypadek’, już Pani chciała nas odsyłać, ale stwierdziła, że na wszelki wypadek zadzwoni jeszcze do ZUSu – i dobrze, ze to zrobiła, okazało się że w ZUSie nie było by tak gładko i pięknie – i trzeba zmienić, żeby nie musieć się gimnastykować… Pani dała mi formularz, powiedziała gdzie stoi wzór i co wypełnić… [nie było tego dużo], więc z informacją o aktualizacji wpisu [i innymi papierkami] poszłam do US…

Pani z okienka odpowiedziała nam na nasze pytania i rozwiała wątpliwości.

Znajoma księgowa poradziła mi podatek progresywny – tym bardziej, że przynajmniej w tym roku nie powinnam wpaść w drugi próg opodatkowania i rozliczanie kwartalne, jak nie chcę biegać co miesiąc.

VAT-R – myślałam, że to kosztuje 70 PLN i na tyle byłam przygotowana… po 100 musielimy lecieć do bankowmatu (który defacto znajduje się w tym samym budynku co ZUS ) – można zażartować, że byliśmy ‘prawie’ w ZUSie, ale wróciliśmy do US – po drodze zadzwoniła mama z informacjami, że tata nas już szuka i podjedzie w takim razie pod US, żeby zawieźć nas do dentysty. W US już poskłdaliśmy papierki, Adam pzioł potwierdzenie złożenia każdego papierka [prawnik - mówi, że dla niego dokument złożony bez potwierdzenia = niezłożenie dokumentu w ogóle].

Do ZUSu podwiózł nas tata… w sumie to nie było aż tak daleko jak Urząd Miasta, ale i tak już biegaliśmy, wypełnialiśmy papierki i dopytywaliśmy o szczegóły od 3godzin. W 1 budynku dowiedzieliśmy się, że zakładanie firmy jest w nowym ZUSie po drugiej stronie ulicy.

Przeszliśmy, ochroniarz pokierował nas do odpowiedniego pomieszczenia – powiedział, że dowolna kasa nas może obsłużyć. Podeszliśmy do wolnego okienka – panie mi ładnie wszystko wyjaśniła, wszystko ładnie wypełniłam, dowiedziałam się, że Marcin jednak za mnie płaci – tzn składa raporty comiesięczne – bo tylko tyle mogę się dowiedzieć

Po ZUSie pojechaliśmy do dentysty – jak zwykle żadnych ubytków .
Obiad, spakować się i wracamy do Warszawy… 

Hmmm jednak tutaj obalam jeden z mitów – że pani urzędniczka [pani z okiena] jest niemiłą, starą jędzą – albo po prostu miałam znowu szczęście. Panie (w różnym wieku z różnych okienek) odpowiedziały na większość moich pytań, lub doradziły gdzie tej odpowiedzi szukać.

Nawet w którymś momencie musiałam zapuścić się na 1sze piętro US do pokoju który okazał sięzamknięty, jakaś Pani, która wychodziła z pokoju obok (akurat z niego wychodziła) doradziła mi do którego pokoju muszę się udać i poinstuowała mnie jak tam trafić.

Jedyny minus całej akcji – zajeło to prawie 4 godziny, a i tak mieliśmy szczęście, że nie staliśmy długo w kolejkach… ale biegania było sporo – i mam otworzoną firmę ProfWer :D

Adam mi się dziś oświadczył

Najpierw napisał egzamin z prawa pracy…

Kupił pierścionek, zaprosił mnie do Pizza Hut – fajny lokal – stolik stoi przy ścianie w najdalszej cześci lokalu we wnece – więc jest zasłonięty od reszty – dość intymny klimacik

I poprosił mnie o rękę dając mi ładny malutki pierścionek z szafirkiem [zgodnie z moim życzeniem]

Wstępna data ślubu – 10.04.2010 w Zduńskiej Woli

Byłam na szkoleniu Original Play w weekend 18-19.10.2008 na szkoleniu było ciekawie – interesująca zabawa. Poznałam ciekawych ludzi ze Szczecina. W grupie było sporo psychologów i pedagogów z całej Polski.

Mam chłopaka [wiem wygląda to na coś alla radość 15'to latki, ale po prostu ciesze się]

I 20.10.2008 poznałam Adama. A w ten sobotę był u mnie w Łodzi – pospacerowaliśmy po Piotrkowskiej, posiedzieliśmy w herbaciarni na Jaracza 17 – bardzo mu się tam spodobało i bardzo smakowała mu Yerba Mate, poza tym jest pod wrażeniem budownictwa i starych kamienic]

Na niedziele pojechaliśmy do Warszawy na dni indyjskie – spotkałam się tam ze Zbyszkiem. I Adam dostał od niego zaproszenie na PTPI.

Ciekawe co z tego może wyniknąć.

my = Ja, Damian i Kamila,

Na szkoleniu było koło 25 ludzi – szkolenie to był spacerek 32 km zakończony skokiem na Bungee z 90m – najwyższe bungee w Polsce

Spacerek spacerkiem… w sumie był cięższy niż myślałam – w końcu po piachu, kamieniach czy gałęziach idzie się dużo trudniej niż myślałam… zastanawiałam się czy nie zrezygnować bo czułam że spowalniam grupę

Na szczęście Damian pomógł mi dojść do celu, a po drodze Jurek i Beata zgubili drogę to była dłuższa przerwa – później spokojnie doszliśmy do celu

Na Bungee przeczytałam regulamin i stweirdziłam że raczej nie pozwolą mi skoczyć – w regulaminie pisało że nie wpuszczają ludzi po skomplikowanych złamaniach kończyn dolnych. Ale zapytać nie zaszkodzi…

Okazało się że mogę skoczyć tylko pode mną mnie za plecy a nie za nogi – poczułam się bezpieczniej.

Ale to nie ułatwiło skoku… hmm na górze pojawiło się pełno pytań – o linkę, o jej wytrzymałość i długość, czy zmieszczę się i wyląduję na materacu, z której strony powinna być linka, czy to bezpieczne, najbardziej bałam się że zaplączę się w linkę i coś się stanie… koleś musiał 3x odliczać – za 3cim rzem skoczyłam

OJ to niezapomniane uczucie – brak gruntu pod nogami i nagle coś ciągnie cię do góry – uczucie jakby cię coś uratowało z jakiegoś niebezpieczeństwa i zaczęła się zabawa – pomachałam sobie troszkę do ludzi i mam małe ale… LOT TRWAŁ ZA KRÓTKO – zgłaszam reklamacje [było zaj..]

Po narodzinach wróciliśmy do Piotrkowa – do Łodzi już nie dojechaliśmy – w sumie i tak jestem pełna podziwu dla Damiana: po 2.5h snu przeszedł 32KM z czego mi pomógł iść ostatnie 10-12 KM, skok na bungee i małe perypetie po drodze

Czy wojownik się narodził?
Nie wiem czas pokaże – ale wiem że warto skoczyć na Bungee

Skok na bungee – filmik na YouTube

W końcu pojechaliśmy pociągiem . Z Łodzi do Wawy i z Wawy do Białegostoku…

Nie wiem czy ktoś miał takiego farta… nie zauważyć pociągu na peronie no cóż zamiast pojechać po 9:20 pojechaliśmy po 11. Jechali nim też kibice to o miejscach siedzących mogliśmy zapomnieć… dobrze że moja walizka jest troszkę sztywna to udało się troszkę o nią oprzeć.

Na dworcu czekał na nas Bartek z mamą, podwiozła nas na MJM, po MJM kolacyjka – standardzie, Piotrek odebrał nas z centrum, później pojechali odebrać Anię i zaczęła się zabawa … poszłam spać koło 5tej [przed 6tą] spałam do 8 [dłużej się nie dało i nie chciało ]

Po śniadaniu [grzanki] pojechaliśmy na działkę Bartka – oj fajnie było, fajna działka, dopracowana, z ławką bujaną, jakaś okrągłą kulą w której można było siedzieć i hamakiem . Krótka nauka żaglowania… całkiem fajnie to wychodziło – półkilogramowymi Bulami dużo wygodniej się żongluje, niż mniejszymi/lekkimi piłeczkami

Koło 14 zaczął się wykład nt. motywacji. W trakcie było zginanie druta i pokaz hipnozy scenicznej – mot kataleptyczny i szkolenie zakończone FireWalkiem – sama nie chodziłam bo już kiedyś to zrobiłam nie chcę sobie zacierać pierwszego ważnienia. Wieczorkiem grill i ognisko – Damian był grillmasterem – i całkiem dobrze mu to wyszło . Spać poszliśmy późno – nie pamiętam już która to była – ale coś koło 3ciej jak nie później.

Na drugi dzień szkolenie z wystąpień publicznych. Fajnie było… po szkoleniu pojechaliśmy wszyscy do klubu i grałam w bilarda 2razy, raz byłam w drużynie z Anią Król – przegraliśmy… chwilę później Damian zaproponował żebyśmy jeszcze zagrali razem w drużynie… tym razem wygraliśmy
Ja wbijałam czarna bilę… w zasadzie wszystkie bile były wbite [polowanie na czarną bilę] wbiłam obie i czarną i białą za jednym zamachem – posprzątałam wszystko po sobie .

Krótka drzemka i rano po 6 powrót do domu… ciekawie było – nawet udało się ulokować z tyłu – przynajmniej wygodnie się spało, a później było wesoło – wracaliśmy w 5 osóbek

Założenia są proste – nauczyć dzieciaki szybciej czytać i efektywniej się uczyć.

Szkolenie trwało 5 dni.

Od pierwszego dnia mieliśmy techniki szybkiego czytania przeplatane technikami pamięciowymi, a przy okazji ćwicenia do wystąpień publicznych.

Pierwszego dnia mieliśmy stać 1-2 minuty i przyjmować oklaski – nic tylko stać i dziękować publiczności za to że klaszcze. Wbrew pozorom nie jest to łatwe

Inne ćwiczenie to łapanie piłek od widowni i prowadzić swoją prelekcje – w sumie najtrudniej było zignorować Mivhała mówiącego kto ma rzucać.

Z technik szybkiego czytania – najbardziej podobło mi się rzucanie oczami po 2-3x na linie czy dwie [do 3 lini coś udaje mi się złapać] i wychwytywanie kontekstu. Poza tym czytanie ze wskaźnikiem i czytanie po kilka linijek naraz.

Z technik pamięciowych przypadł mi go gustu pokój rzymski – może dlatego że tam są fajne skojarzenia elementów do zapamiętania z poszczególnymi elementami które widzimy w pokoju [pomieszczeniu]

Ogólnie szkolenie fajne – dla kazdego cos fajnego i przydatnego

Co to takiego?
W skrócie – cykl konferencji organizowanych przez Kamila Cebulskiego – fundacja KCBE wspierająca młodych przedsiębiorców.
Mówiąc szczerze sam tytuł konferencji lekko mnie odstraszał – ja mam myśleć jak JA a nie jak ktoś inny. Na szczęście nie podawali tam recept jak mamy żyć, żeby mieć ten upragniony milion na koncie [bardziej wykłady motywacyjne i nakręcające do działania - do tej pory pamietam jak od Kamila dostałam OPR za wymówkę "ja nie mam czasu" - wtedy jeszcze nie pracowałam, nie podróżowałam i generalnei mówiąc nie miałam czasu bo najzwyczajniej w świecie go marnowałam, w tej chwili pracuję na etat od 9 do 17 i na tyle na ile chcę mam wystarczająco czasu].

Co będzie w tym roku?
Nie wiem… wiem tylko tyle że będzie fajnie, dużo ludzi do poznania, kontakty do odświeżenia etc… [przydałoby się zrobić porzadek w wizytówkach ]

Jak długo będzie trwał MjM?
Tak jak w zeszłym roku – całe wakacje – od początku lipca do końca września
8 tygodni – 16 miast wojewódzkich w Polsce

Każda sobota i każda niedziela w innym mieście.
od 13:00 do 19:00 wykłady z przerwami na poznawanie innych uczestników, zadawanie pytań prelegentom i organizatorom etc.

W różnych miastach różne ‘zestawy’ prelegentów i rózne tematy – więc myślę że warto wybrać się do kilku miast [na poprzedniej edycji byłam w 7 miastach i w każdym mieście było inaczej].

Wspomnienia z poprzedniej edycji:

Prelegenci opowiadali różne swoje i nie tylko historyjki z życia wzięte. Każdy ma inną (swoja) strategie, jedni pływają po błękitnym oceanie – ciężko jest nie odnieść sukcesu jak ma się towar którego nikt nie oferuje na rynku – brak konkurencji i duże zapotrzebowanie na towar, inni pokazują jak wbijali się na rynek gdzie już była spora konkurencja – a skoro ludzie dalej w to się bawią oznacza tylko tyle, że jest tam kasa i można tam inwestować .

Wykład prowadzili ludzie z różnymi milionami na różnych kontach – na koncie bankowym, emocjonalnym, mającym spore konto doświadczeń, mających sporo znajomych etc…

W sumie mówiąc milioner nie chodzi tylko i wyłącznie o kasę, jeden prelegent – trener rozwoju osobistego – powiedział że on jeszcze nie jest milionerem pod względem ilości kasy na koncie, ale spewnością jest milionerem emocjonalnym.

Po każdej konferencji w każdym z miast była kolacja na której trwały rozmowy kuluarowe, można było porozmawiać z organizatorami i prelegentami i lepiej poznac innych uczestników .

We Wrocławiu poznałam kilku ciekawych ludzi z którymi mam nadzieję że spotkam się także w tym roku , jedna dziewczyna zadzwoniłą do mnie i poprosiła o spotkanie bo chciała pogadać – i poznałyśmy się na MJM – nie doczytała, że jestem z Łodzi – ok zdarza się . Pomieszkiwałam już wtedy w Warszawie [skutek uboczny MJM w Poznaniu] – rozmowa przez telefon była krótka:
- ok, sprawdze sobie jak mam pociąg i dam znać kiedy możemy się spotkać .
odpisałam SMSem kiedy mi pasuje, umówiłyśmy się na dworcu – na drugi dzień już jestem w pociągu do Wrocławia – telefon od dziewczyny:
- Ty jedziesz na spotkanie specjalnie z Łodzi?
- Nie, prosto z Warszawy .
- I nawet nie spytasz po co chcę się z Toba spotkać – szczegóły – bo z tego rozpędu nawet Ci nie powiedziałam.
- Nie, dowiem się jak się spotkamy

Fajny wieczorek .

Jeden znajomy z MJMa pomógł mi w stawianiu jedej stronki. I czasem pomaga mi jeszcze w różnych sprawach

Z Poznania wracałam do domu – Zduńska Wola – z Michałem D, dostałam zaproszenie na GoldenLine od dziewczyny poznaniej na MjM w Poznaniu, gdzie znalazł mnie też Michał… Coach – kto to taki i co robi? Mail, pierwsze szkolenie, wrażenia i… zostałam w Warszawie .

Poza tym byłam w Katowicach – gdzie u kolesia u którego nocowałam [z przebojami bo wysiadłam stacje wcześniej, a komórkę miałam rozładowującą się - więcej w archiwum ] jeździłam na traktorze, pierwszy raz za jakomkolwiek kółkiem – fajnie się jeździło

Kraków – gdzie przekonałam sie jak silna potrafi być siła myśli – czy komuś trafił się nocleg o 3 w nocy w mieście gdzie nie masz nikogo znajomego i tyle co wyszedł z pociągu?

Łódź – moje prawie rodzinne miasteczko [pierwszy mój MJM]

Białystok – nauka jak karmić kanarki i wyzdrowieć bez lekarstw, leżenia w łóżku. Poza tym usłyszałam fajne opiwiadnie o skakaniu ze spadochronu – będzie okazja to sobie skoczę, zastanawiam się nad skokiem na bungie – będzie okazja w lipcu – zobaczymy [znając siebie w końcu skoczę, tak jak przeszłam po ogniu]

Olsztyn – wesoła podróż, fajne wykłady – może w tym roku zaproszę rodzinkę z tamtej okolicy [mieszkają gdziś pod Olsztynem]

Z tej edycji MJM planuję też dużo się nauczyć zarówno z komunikacji interpersonalnej, jak i organizacyjnej – organizacja własnego życia .